Podczas trwania studiów magisterskich byłem odpowiedzialny za kontakt ze studentami, w kwestiach konferencji naukowych, organizując również imprezy i święta uczelniane. Jednogłośnie wybrany na przewodniczącego roku, przewodniczącego komisji stypendialnej oraz członka samorządu studenckiego. Jako osoba silnie promująca fizjoterapię w społeczeństwie, brałem udział w zaproszeniach szkół ponadgimnazjalnych celem przedstawienia zawodu fizjoterapeuty. Zostałem również wybrany jako jeden z czterech reprezentantów, którzy zostali wybrani do poznania zagranicznych metod pracy, stosowanych w zawodzie fizjoterapeuty. Pracując za granicą na najnowszym sprzęcie z przypadkami ciężkimi, tj. uszkodzenie rdzenia kręgowego, tetraplegia, usunięcia części czaszki itd. Zdobyte doświadczenie wyraźnie wpłynęło na interdyscyplinarny model podejścia do problemów pacjenta.
Doświadczenie zawodowe – fizjoterapia ortopedyczna i neurologiczna
Pracę jako fizjoterapeuta z pacjentami rozpocząłem od 2012 r., jednak dopiero od paru lat prowadzę własny gabinet rehabilitacji w Olsztynie. Fizjoterapia w gabinecie opiera się na zasadach terapii holistycznej, czyli traktującej organizm jako całość. Dotyczy to szczególnie diagnostyki oraz rehabilitacji pacjentów w stanach podostrych i przewlekłych w zakresie biomechaniki, ortopedii i neurologii. Osobistą specjalizację stanowi jednak terapia kręgosłupa, szczególnie szyjnego, którą z bardzo dużym powodzeniem stosuje u pacjentów.
W 2017 r. zostałem współzałożycielem Klubu Active Life, pełniąc funkcję dydaktyka oraz fizjoterapeuty. Działalność Klubu zakładała połączenie podejścia fizjoterapeutycznego z właściwym żywieniem człowieka. Będąc również odpowiedzialnym za prowadzenie zajęć edukacyjnych z zakresu anatomii, fizjologii oraz podstaw żywienia na kursach żywieniowych. Na szerszym forum udzielałem również prezentacji i prelekcji dotyczących edukacji prozdrowotnej oraz profilaktyki chorób układu mięśniowo-szkieletowego. Sprawowałem również opiekę nad pacjentami Klubu, prowadząc zajęcia „zdrowego kręgosłupa” oraz aktywności fizycznej o wyższej intensywności, w tym stretchingu powięziowego. Połączenie modelu żywienia z fizjoterapią okazało się szczególnie trafne, gdyż stworzyło nowe podejście do dolegliwości pacjenta. Umożliwiając rozwiązanie problemów, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się niepowiązane, gdyż znajdują się na granicy żywieniowo – czynnościowej.
